شماره ۲۰۳ - دل بی غم گل بی آب و رنگ است

دل بی غم گل بی آب و رنگ است
بهار گلشن آیینه زنگ است ۱

سر بد مستیی دارم به گردون
میم در ساغر داغ پلنگ است؟ ۲

هلاک شوخ پرکاری که صلحش
گره در گوشه ابروی جنگ است ۳

بهارستان ما در دست ساقی است
گل دیوانگی را باده رنگ است ۴

نمی دانم صف آرا جلوه گرکیست
میان کعبه و بتخانه جنگ است ۵

سرشکم می کند طوفان الفت
به گلزاری که یکرنگی دو رنگ است ۶

غبارم در سرکویی زمینگیر
شتابم مصلحت بین درنگ است ۷

اسیر از اضطراب دل چه گویم
فضای گفتگو بسیار تنگ است ۸