خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساس گناه و ناتوانی انسان در برابر عظمت خداوند و روز جزاست. شاعر از نارسایی گفتار و اعتراف خود در برابر جرم‌هایش سخن می‌گوید و به حیرت و سکوت در برابر اسرار بی‌نهایت الهی اشاره می‌کند. در نهایت، با وجود نارسایی‌های عشق و دل، شکرگزار رابطه‌اش با خداوند است.
مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
شماره ۱۹۰ - روز جزا خجالت سرشار نارساست
روز جزا خجالت سرشار نارساست
جرمم زیاده از حد و اقرار نارساست ۱
خالی زگفتگو نشود دل چو گشت پر
مطلب بلند و رشته گفتار نارساست ۲
تسبیح زد به دل نفس جستجو گره
چندانکه دید کوشش زنار نارساست ۳
نشنیدن و نگفتن و حیرت بهانه ای است
اسرار بی نهایت و اظهار نارساست ۴
شکر خدا اسیر که کار تو با خداست
هر چند دست عشق و دل یار نارساست ۵
جرمم زیاده از حد و اقرار نارساست ۱
خالی زگفتگو نشود دل چو گشت پر
مطلب بلند و رشته گفتار نارساست ۲
تسبیح زد به دل نفس جستجو گره
چندانکه دید کوشش زنار نارساست ۳
نشنیدن و نگفتن و حیرت بهانه ای است
اسرار بی نهایت و اظهار نارساست ۴
شکر خدا اسیر که کار تو با خداست
هر چند دست عشق و دل یار نارساست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - گرد راه تو جلوه پرداز است
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - ساقی همین نه از تو دل ما در آتش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
