شماره ۱۴۹ - تا روغن چراغ دلم درد غربت است

تا روغن چراغ دلم درد غربت است
اسباب خانه وطنم گرد غربت است ۱

کی می شود شکنجه کش دامن وطن
پای طلب که آبله پرورد غربت است ۲

هر جا که می روم سفر کعبه من است
از فیض عشق خضر رهم گرد غربت است ۳

آزاد کرده سفر بی تکلفم
در دل مرا خیال وطن درد غربت است ۴

آتش دلیل،داغ جگر توشه،گریه آب
با عشق هرکه کرد سفر مرد غربت است ۵

مانند گردباد غریب است در وطن
هرکس که در میانه جهانگرد غربت است؟ ۶

گردد جهان نورد اگر بشنود اسیر
این سرگذشت ما که ره آورد غربت است ۷