شماره ۶۶۱ - فداک عقلی و روحی، که راحت جانی

فداک عقلی و روحی، که راحت جانی
مرا بدرد سپاری و عین درمانی ۱

ز پا فتاده ام، از دست رفته، دستم گیر
نگویمت: بچه غایت، چنانکه می دانی ۲

شکیب نیست مرا از تو یک زمان، ای دوست
که شمع مجلس انسی و نور اعیانی ۳

مقررست و معین که: هیچ نتوان یافت
طریق راه خدا را بفکر شیطانی ۴

علی الدوام بگوش دلم رسد ز درون
صفیر بانگ «اناالحق » خروش «سبحانی »! ۵

میان جبه و دستار غیر عاشق نیست
حدیث «لیس » که «فی جبتی » همی خوانی ۶

ز ذره باز نگویی که نور خورشیدی
حدیث چشمه نگویی که بحر عمانی ۷

میان مرده دلان روز چند می بودم
ز دوست زنده شدم، «الحبیب احیانی » ۸

یقین که قاسمی اندر رحیل همراهست
در آن زمان که بکوبند کوس سلطانی ۹