شماره ۶۴۷ - ای خواجه، جمالست و جهانست و جوانی

ای خواجه، جمالست و جهانست و جوانی
می نوش می ناب بگل بانگ اغانی ۱

سودن سر خود بر در می خانه فراوان
سودیست که اسرار خرابات بدانی ۲

اسرار خرابات که اسرار عظیمست
با کس نتوان گفت، که سریست نهانی ۳

سریست درین خانه، مسرت شود افزون
رمزی اگر از سر خرابات بخوانی ۴

گر زانکه بجان گردی از جان و جهان دور
سودش نتوان گفت، که در عین زیانی ۵

ساقی، گه لطفست، بجانها نظری کن
خوردیم شرابات، تهی گشت اوانی ۶

سریست درین کوچه، که با کس نتوان گفت
ای وصل تو مستبشر ابواب معانی ۷

جان را بخرابات حقایق برسان زود
ما هیچ مدانیم و تو شاه همه دانی ۸

قاسم چه کند گر نشود واله و حیران؟
با جمله ذرات چو در عین عیانی ۹