شماره ۶۱۰ - دلم از غصه هجران تو دارد دردی

دلم از غصه هجران تو دارد دردی
خسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی ۱

آن چنانم ز فراقت که میان خونم
غور این قصه نداند دل هر نامردی ۲

عشق را خسته دلی باید و جان محزون
عشق وارد نشود بر دل هر بی دردی ۳

عاشقم، عاشق و پیدا نتوانم گفتن
که بر آن خاطر نازک بنشیند گردی ۴

قسمی دارم، ای دوست، بجان، باور کن
که: ببستان جهان چون تو ندیدم وردی ۵

کیست زاهد که درین مجلس ازو باید گفت؟
هرکه گرمست نگوید سخن از دلسردی ۶

بشنو از قاسم، اگر با تو سخن می گوید
سخن پاکدلی، عاشق فردی،مردی ۷