شماره ۶۰۹ - ای دل عشاق را بروی تو شادی

ای دل عشاق را بروی تو شادی
غایت مقصود و منتهای مرادی ۱

در دلم آتش نهاده ای، چه توان گفت؟
هرچه نهادی بجای خویش نهادی ۲

آتش عشق تو بود بادی دولت
باد روانم فدای آتش بادی! ۳

دولت وصل ارچه بس عظیم بلندست
از تو توان خواستن، که شاه جوادی ۴

جمله ذرات مست نور تجلیست
تا تو ز خورشید حسن پرده گشادی ۵

زلف ترا هر که یافت ضال و مضل شد
روی ترا هر که دید مهدی و هادی ۶

قاسم، ازین می بخود میا، که دریغست
جانب محنت شدن ز معدن شادی ۷