خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که از معشوق خود می‌خواهد تا زیبایی‌هایش را نمایان کند، عشق و وصال را به او بچشاند، و تزویر و ریا را کنار بگذارد. شاعر بر اهمیت عشق، تسلیم در برابر معشوق، و رهایی از تعلقات دنیوی تأکید دارد و از معشوق می‌خواهد که به هرکس به اندازه‌ درک و شایستگی‌اش نام و جایگاهی دهد.

محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تسلیم دل و رهایی از تعلقات نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب ده
گلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده

گر تو مرد آشنایی وقت را فرصت شمار
باده بستان، اختر تزویر را پرتاب ده

توبه کردن در حقیقت بازگشت دل بود
گر یقین همراه داری دل بدان تواب ده

عاقلان را بر سریر حرمت و عزت نشان
عاشقان را در صبوحی باده های ناب ده

سیل عشق آمد خروشان، دم مزن، هشیار باش
هر تعلق را، که پیش آید، بدان سیلاب ده

گر همی خواهی که در خوابش ببینی ناگهان
دل بدو تسلیم کن، پس دیده را با خواب ده

هرکسی را نام ده در خورد او، ای قاسمی
نام عشق لاابالی «اعجب العجاب » ده

«قاسم انوار»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir