خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عرفانی از شمس تبریزی یا مولانا، به موضوعات الهی، عرفان، وحدت وجود، و شناخت ذات خداوند می‌پردازد. شاعر از شأن و ظهور خداوند در جهان سخن می‌گوید و بر اهمیت شناخت خود و حضور در لحظه تأکید دارد. همچنین، به نقد صوفیان سطحینگر و زاهدان بی‌عمل می‌پردازد و عشق و معرفت را به عنوان راه حقیقی شناخت خداوند معرفی می‌کند.

مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر، برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان و فلسفه نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

مشاهده کامل

«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟
گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟

هر ظهوری که کند «عز تعالی » یومیست
جمله ذرات جهان مظهر این شأن و چه شان؟

من چه گویم سخن حضرت حق؟ با قومی
که شب از روز ندانند و زمین را ز زمان

ثمری با شجری و شجری با ثمری
امر ساریست معین همه جا در اعیان

قیمت خویش بدان، حاضر این دم می باش
ملک عالم همه جسمند، تویی جان جهان

زاهدا، گر بیقین خوانده این درگاهی
پیش این زنده دلان قصه و افسانه مخوان

صوفی ما، که نشد واقف اسرار درون
باده ناب ننوشید ز عین عرفان

گر نشانی ز خدا یافته ای وقت تو خوش!
گم کنی در صفت صفوت جانان دل و جان

یار هم خانه خانه است، عجایب حالیست!
قاسمی در طلبش دربدر و سرگردان

«قاسم انوار»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir