شماره ۵۱۱ - جانم بلب رسید ز غم، ساقی، الامان

جانم بلب رسید ز غم، ساقی، الامان
جانم ز دست غم بیکی جرعه واستان ۱

سر در گمست کار جهان، ساقیا، بیا
بر بانگ ارغنون بده آن جام ارغنوان ۲

عالم چو بحر دان و بنی نوع آدمی
مرغاویان عشق درین بحر بی کران ۳

یادت حیات داد دلم را و تازه کرد
مانند سرو در چمن و گل ببوستان ۴

گر قصد خون ما کند آن ماه دل فروز
در پیش تیغ دوست رویم آستین فشان ۵

بر عارض تو زلف پریشان کن، ای صنم
یک کام ما برآر، اگر سود، اگر زیان ۶

کژمژ مرو و بتهمت مستی، که در طریق
ما را نشانهاست از آن شاه بی نشان ۷

رویت چو خوب نیست حذر کن ز آینه
هان! تا خجل نباشی در روز امتحان ۸

«یا غایة الامانی قلبی لدیکم »
قاسم ببوی مهر تو زنده است در جهان ۹