شماره ۵۰۸ - بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطان

بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطان
بیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان ۱

هزار شهر بگردیدم از فلک بفلک
بغیر حضرت السان نیافتم همه دان ۲

هزار عاشق صادق بدند احمد را
ولیک کمتر افتد چو بوذر و سلمان ۳

مگر بتوبه و تقوی طریقتی بروی
وگر نه راه نیابی بکوچه سلطان ۴

دلم چو گم شود از کوی یار واطلبید
دگر مجوی دلم را ز روضه رضوان ۵

ز عزت و عظمت خود بهیچ پروا نیست
ترا، چنانکه تویی، بر جمال خود نگران ۶

چو قاسمی ز غمت خوشدل و سبکبارست
خدای رحم کند بر دل سبک باران ۷