خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و شوق بیپایان خود به معشوق میگوید و بیان میکند که برای رسیدن به او از هیچ تلاشی دریغ نکرده است. او از روز اول دنیا و آخرت را فدا کرده و در راه عشق، خود را سوزانده است. شاعر از معشوق میخواهد که به او توجه کند و جمال خود را نمایان سازد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۵۶ - میان آتش سوزان علم فراخته ایم
میان آتش سوزان علم فراخته ایم
سعادت دو جهان در ادب شناخته ایم ۱
ز من مپرس که دنیا و آخرت چونست؟
که روز اول این هر دو را بباخته ایم ۲
فراز مرکب تحقیق از برای طلب
ز صبح گاه ازل تا بشام تاخته ایم ۳
نوازشی کن و جان را ازین بلا برهان
نوای شوق تو در روز و شب نواخته ایم ۴
از آن زمان که نمودی و روی پوشیدی
ز شوق عشق تو کوکوزنان چو فاخته ایم ۵
چگونه دل نشود ایمن از بلا و جفا؟
حریم کوی ترا چون حصار ساخته ایم ۶
بقاسمی نظری کن، جمال خود بنما
که در هوای تو ما سربسر گداخته ایم ۷
سعادت دو جهان در ادب شناخته ایم ۱
ز من مپرس که دنیا و آخرت چونست؟
که روز اول این هر دو را بباخته ایم ۲
فراز مرکب تحقیق از برای طلب
ز صبح گاه ازل تا بشام تاخته ایم ۳
نوازشی کن و جان را ازین بلا برهان
نوای شوق تو در روز و شب نواخته ایم ۴
از آن زمان که نمودی و روی پوشیدی
ز شوق عشق تو کوکوزنان چو فاخته ایم ۵
چگونه دل نشود ایمن از بلا و جفا؟
حریم کوی ترا چون حصار ساخته ایم ۶
بقاسمی نظری کن، جمال خود بنما
که در هوای تو ما سربسر گداخته ایم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵۵ - مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیم
گوهر بعدی:شماره ۴۵۷ - ما در هوای عشق تو سرمست باده ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.