شماره ۴۴۱ - باده می نوشم و سودای تو در سر دارم

باده می نوشم و سودای تو در سر دارم
آیت مصحف سودای تو از بردارم ۱

زرعم اینست که کشتم بهمه عمر عزیز
من ندانم که ازین کشته چه بر بردارم ۲

دل و جانم بچه کار آید امروز؟ که من
دل و جان شیفته زلف معنبر دارم ۳

هم سرم در سر کار تو رود آخر کار
با خود این قاعده دیریست مقرر دارم ۴

رحم کن بر دل عشاق ز الطاف کریم
خاصه من خسته، که معشوق ستمگر دارم ۵

عشق و بیماری و درویشی و محنت بردن
از غم عشق تو این جمله میسر دارم ۶

قاسمی را نظری کن، که دل از دست برفت
دل من آتش غم، سینه چو مجمر دارم ۷