شماره ۴۲۹ - بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستم

بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستم
بریدم از همه عالم بدوست پیوستم ۱

حبیب جام می خوشگوار داد بدست
هنوز می جهد از ذوق جام او دستم ۲

مرا پیاله مده، جام یا صراحی ده
خراب و بیخود و مستم، پیاله بشکستم ۳

ز جام شوق تو ما لایزال مست شدیم
چو راه باده ببستند دم فرو بستم ۴

در آرزوی وصال تو سعیها کردم
چو شمع سوخته گشتم ز پای بنشستم ۵

میان توده این خاکدان اسیر شدم
بآرزوی تو از خاکدان برون جستم ۶

بقاسمی نظری کن، که مست مجلس تست
چو مست شوق تو گشتم، ز خویش وارستم ۷