شماره ۳۸۷ - چو نازنین جهانی بحسن خویش بناز

چو نازنین جهانی بحسن خویش بناز
که پیش ناز تو میرم بصد هزار نیاز ۱

دلم غریب هوای دیار تست، بیا
دمی بحال غریب دیار خود پرداز ۲

گرم بروضه صدر جنان برند چه سود؟
که دل بجانب کوی تو می کند پرواز ۳

ز چشم مست تو مستم، که اهل صومعه را
درید پرده تقوی بغمزه غماز ۴

چو شمع آتش عشقست در دلم، لیکن
بذکر و فکر توام در میان سوز و گداز ۵

بنور دیده محمود می توان دیدن
اشعه لمعات جمال حسن ایاز ۶

بگفتم: از غم عشق تو سوختم، چه کنم؟
بخنده گفت که: قاسم، برو بسوز و بساز ۷