خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از عشق مستانه، هجران، امید به وصال، و زیبایی‌های معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به درد فراق و شادی دیدار دارد.

محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم مانند 'عشق مست' و 'باده‌نوشی' ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

مشاهده کامل

شماره ۲۴۷ - در ولای تو دلم حسن وفایی دارد

در ولای تو دلم حسن وفایی دارد
روی زیبای تو هر لحظه صفایی دارد ۱

عشق مستست،ندانم که چه خواهد کردن؟
غالبا نیت انگیز بلایی دارد ۲

دل بیچاره من بر سر کوی تو رسید
من چه گویم که چه خوش آب و هوایی دارد؟ ۳

هر سحرگه که وزد باد صبا زان سر کو
بوستان دل من نشو و نمایی دارد ۴

سخت ترسانم ازین هجر ولی شادانم
کز وصال تو دلم برگ و نوایی دارد ۵

عشق مستست بخم خانه و می می نوشد
جام بر کف، همه را بانگ و صلایی دارد ۶

دوست پرسید ز اصحاب که: قاسم چونست؟
با چنین پایه غم بی و سر پایی دارد ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - جانم از دولت درد تو دوایی دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - من رند خرابات مغانم چه توان کرد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.