شماره ۴۳ - سخنی می رود به صدق و صواب

سخنی می رود به صدق و صواب
جان عالم تویی، به جان دریاب ۱

جمله ذرات رو بدان سویند
که تویی جمله را ملاذ و مآب ۲

با تو کس را برابری نرسد
که تویی مرجع ثواب و عقاب ۳

دل و جان را کجا کند روشن؟
زاهد مرده، واعظ در خواب ۴

سعی کن، سعی، تا برون آری
کشتی عمر خویش از غرقاب ۵

قاسمی، عمر نازنین بگذشت
به شتابست عمر ما، بشتاب ۶