خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بیانگر احساسات متغیر و دوگانه‌ی شاعر نسبت به معشوق است که گاهی نزدیک و گاه دور، گاهی مضطرب و گاه صبور، و گاهی مانند گناه و گاهی مانند خوبی‌ها به نظر می‌رسد. شاعر روز و شب خود را پر از تاریکی و نور از سوی معشوق می‌داند.
متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی پیچیده‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'گناه' و 'ظلمت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
شماره ۱۲۹ - گاهی نزدیک و گاه دورم از تو
گاهی نزدیک و گاه دورم از تو
گه مضطرب و گاه صبورم از تو ۱
گه عین گنه کنی و گه عین صواب
من روز و شبم ظلمت و نورم از تو ۲
گه مضطرب و گاه صبورم از تو ۱
گه عین گنه کنی و گه عین صواب
من روز و شبم ظلمت و نورم از تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸ - بی یار شدم یک نفسم یاری کن
گوهر بعدی:شماره ۱۳۰ - ای شیخ کرامت منما رهبر شو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
