خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از روزی می‌گوید که او را از دیر بیرون کردند و شراب گلگون در ساغرش ریختند. هر نخل که کاشت، وقتی بزرگ شد، زیبارویان با نگاه‌های فریبنده‌اشان آن را مانند بید مجنون کردند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'شراب' و 'دیر' نیاز به درک ادبی و فرهنگی دارد.
شماره ۶۳ - روزی که مرا ز دیر بیرون کردند
روزی که مرا ز دیر بیرون کردند
در ساغر من شراب گلگون کردند ۱
هر نخل که کاشتم چو بیرون آمد
خوبان به کرشمه بید مجنون کردند ۲
در ساغر من شراب گلگون کردند ۱
هر نخل که کاشتم چو بیرون آمد
خوبان به کرشمه بید مجنون کردند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲ - تا خلق به خیر نام خیرم بردند
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - در دار جهان که خاص و عامی چندند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
