خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از تغییر جایگاه خود از مقام معنوی (کعبه) به جایگاه دیگری (دیر) می‌گوید و بیان می‌کند که با نوشیدن پیاله‌ای، به حالتی از بی‌خودی و سیر در عالم معنوی رسیده است.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند 'پیاله' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۲ - تا خلق به خیر نام خیرم بردند
تا خلق به خیر نام خیرم بردند
از کعبه کشان کشان به دیرم بردند ۱
دادند پیاله ای و بی خود با خود
در عالم بی خودی به سیرم بردند ۲
از کعبه کشان کشان به دیرم بردند ۱
دادند پیاله ای و بی خود با خود
در عالم بی خودی به سیرم بردند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - ای مست شراب، ما و من بازی چند؟
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - روزی که مرا ز دیر بیرون کردند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
