شماره ۴۰۰ - اگر به دست من افتد دوباره ساغر عیش

اگر به دست من افتد دوباره ساغر عیش
به هر دو دست زنم جام عیش بر سر عیش ۱

به آه یأس و ندامت تمام خواهم سوخت
شبی که چرخ مرا افکند به بستر عیش ۲

قماش عیش که نقشش بر آب می بینم
مکن سرور تو بر این بساط کم بر عیش ۳

در این زمانه چو عنقا وجود نایاب است
صفای وقت، دل با حضور [و] پیکر عیش ۴

مرا به خانهٔ عشرت دگر مبر ای دل
که اوفتاده چه سرها ز پای بر در عیش ۵

چه نیش ها که سعیدا به نوش عشرت نیست
مزن تو سینهٔ عریان خود به خنجر عیش ۶