خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به شهیدان و فداکاری‌های آنان می‌پردازد و از ایثار، جانبازی و عشق آنان به راه حق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند خون خشک‌نشده، لب تشنه در محشر و بوسه بر لب کوثر در بهشت، عظمت و پاکی شهیدان را توصیف می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و توصیف‌های شاعرانه از شهادت و جنگ است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند زخم خونین و خنجر ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۳۹۴ - اگر چون خضر می بخشند جان را بر شهیدانش
اگر چون خضر می بخشند جان را بر شهیدانش
خیالی غیر جانبازی نباشد در شهیدانش ۱
دهان زخم از خون خشک ناگردیده برخیزند
کجا لب تشنگی بینند در محشر شهیدانش ۲
خمارآلودهٔ می را به شیرینی نباشد دل
که کی بوسند در جنت لب کوثر شهیدانش ۳
به تیغش کرده اند از جان و از دل کشتگان بیعت
که تا تلقین گرفتند از دم خنجر شهیدانش ۴
سعیدا بی ادب در کوی جانان کس نمی آید
زمین بوسیده می آیند بر خنجر شهیدانش ۵
خیالی غیر جانبازی نباشد در شهیدانش ۱
دهان زخم از خون خشک ناگردیده برخیزند
کجا لب تشنگی بینند در محشر شهیدانش ۲
خمارآلودهٔ می را به شیرینی نباشد دل
که کی بوسند در جنت لب کوثر شهیدانش ۳
به تیغش کرده اند از جان و از دل کشتگان بیعت
که تا تلقین گرفتند از دم خنجر شهیدانش ۴
سعیدا بی ادب در کوی جانان کس نمی آید
زمین بوسیده می آیند بر خنجر شهیدانش ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۳ - چرا پر است ز عالم، دل خریدارش
گوهر بعدی:شماره ۳۹۵ - من و آن قامت شوخی که در هنگام جولانش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
