خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از خواننده میخواهد از زندگی لذت ببرد، عشق را تجربه کند و از زمان استفاده بهینه نماید. همچنین اشارهای به گذر سریع عمر و ضرورت اقدام فوری دارد. در پایان، شاعر به گفتههای صائب تبریزی اشاره میکند و مخاطب را به حرکت سریع تشویق مینماید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به مصرف شراب (هرچند نمادین) ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۳۸۷ - ساقیا در گرد کن جام پیاپی زود باش
ساقیا در گرد کن جام پیاپی زود باش
نشئه دیگر می دهد می بر سر می زود باش ۱
شعله ای از عشق پیدا کن که پیری می رسد
بر فروز آتش که آمد موسم دی زود باش ۲
انتقام ناز او از ما فقیران می کشی
داد ما را هم ستان این چرخ از وی زود باش ۳
جادهٔ مقصود را نام و نشان معلوم نیست
هر که را بینی در این رهرو پیاپی زود باش ۴
یک نفس باشد که با او خویشتن همدم کند
ساز خود را از خودی کن پاک چون نی زود باش ۵
این غزل را صائبا هم ای سعیدا گفته است
«های [هایی] سر کن ای بی درد، هی هی زود باش» ۶
نشئه دیگر می دهد می بر سر می زود باش ۱
شعله ای از عشق پیدا کن که پیری می رسد
بر فروز آتش که آمد موسم دی زود باش ۲
انتقام ناز او از ما فقیران می کشی
داد ما را هم ستان این چرخ از وی زود باش ۳
جادهٔ مقصود را نام و نشان معلوم نیست
هر که را بینی در این رهرو پیاپی زود باش ۴
یک نفس باشد که با او خویشتن همدم کند
ساز خود را از خودی کن پاک چون نی زود باش ۵
این غزل را صائبا هم ای سعیدا گفته است
«های [هایی] سر کن ای بی درد، هی هی زود باش» ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۶ - چشمی که گهربار نباشد چه کند کس
گوهر بعدی:شماره ۳۸۸ - سبزهٔ خط گو دمید آشفته چون سنبل مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.