شماره ۳۷۷ - ز درد ما نه همین آشنا کند پرهیز

ز درد ما نه همین آشنا کند پرهیز
ز بیدلی اجل از درد ما کند پرهیز ۱

ز تلخکامی ذاتیم بس عجب نبود
که از شکستهٔ عظمم هما کند پرهیز ۲

به گاه جلوه چنان نازک است آن کف پا
که همچو چشم ز رنگ حنا کند پرهیز ۳

غبار راه تو هر دیده را که داد جلا
دگر ز سرمه و از توتیا کند پرهیز ۴

درون صومعه خود را هلال می سازد
ریاگری که ز نشو و نما کند پرهیز ۵

از آن زمان که ز یاقوتی لبش خوردم
دل شکسته ام از مومیا کند پرهیز ۶

کسی که خاک شود زر به دست همت او
به خاک افتد و از کیمیا کند پرهیز ۷

حکیم خسته دلان غیر از این جواب نداد
که گفتمش که سعید از چها کند پرهیز ۸

برای قوت ایمان و ضعف اسلامش
کباب داغ مکد از هوا کند پرهیز ۹