شماره ۳۵۱ - شد زخم تیغ تیز تو در کام جان لذیذ

شد زخم تیغ تیز تو در کام جان لذیذ
خون جوشد از دمش چو می ارغوان لذید ۱

شد آبروی تیغ تو در کام جان لذیذ
خون از دمش به دل چو می ارغوان لذیذ ۲

گردون چو نیشکر به دهان می مکد مرا
آری که در مذاق بود استخوان لذیذ ۳

با آن که خامش است دلا راست گو سخن
حلوای قند یا لب آن مهربان لذیذ؟ ۴

تا قند ذکر را نرسانی به کام دل
کی می شود ز نام سعیدا دهان لذید؟ ۵