شماره ۲۵۱ - در خاطری که آن بت عیار بگذرد

در خاطری که آن بت عیار بگذرد
تا خود چها زسینهٔ افگار بگذرد ۱

دیگر سرشک من پی او گم نمی کند
یک بار گر به چشم گهربار بگذرد ۲

اشک مرا به کشت رسان و روا مدار
این بحر موج خیز که بیکار بگذرد ۳

غافل مشو ز دل که مبادا از این طریق
آن شوخ بی قرار به یکبار بگذرد ۴

پاکم کن از ریا و خدایا روا مدار
تسبیح من ز رشتهٔ زنار بگذرد ۵

آخر شود چو شمع دلیل شب وصال
در سینه ای که آه شرربار بگذرد ۶

اهل کرم کسی است که در رهگذار دوست
چون چشم اشبکبار ز ایثار بگذرد ۷

گیرایی عجوزهٔ دنیا ز ابلهی است
بردار دست خواهش و بگذار بگذرد ۸

باور مکن که مالک دینار اگر بود
در این زمانه از سر دینار بگذرد ۹

خوش آمده است مصرع صائب، سعید را
«کو سرگذشته ای که ز دستار بگذرد» ۱۰