شماره ۱۸۸ - دلم به گرمی عشق تو باغ باغ شکفت

دلم به گرمی عشق تو باغ باغ شکفت
به سینه از هوس آتش تو داغ شکفت ۱

چرا به سر زنم شعله را چو پروانه
بدین نشاط که امشب گل چراغ شکفت ۲

ز بسکه جامه به تن تنگ بود زد صد چاک
گمان مبر که گل از دولت فراغ شکفت ۳

ز گشت کشت و تماشای باغ مستغنی است
به یک دو ساغر می هر که را دماغ شکفت ۴

همین نه زنده سعیداست بر امید لبت
که ز این هوا گل تصویر در ایاغ شکفت ۵