خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حافظ، بیانگر ناامیدی و اندوه شاعر از دنیای ناعادلانه و بی‌وفا است. او از بی‌عدالتی‌های جامعه، بی‌توجهی به فقرا، و نبود آرامش در دل خود سخن می‌گوید. همچنین، به ستایش معشوق و عشق الهی می‌پردازد و تأکید می‌کند که تنها عشق است که می‌تواند انسان را به کمال برساند.

مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به ناامیدی و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۹ - گردون مروتی به فقیران نداشته است

گردون مروتی به فقیران نداشته است
این تیره کاسه، طاقت مهمان نداشته است ۱

شوری که در محیط دلم موج می زند
نوح نبی ندیده و طوفان نداشته است ۲

بوی گلاب شرم نمی آید از خویش
این شاخ گل مگر که نگهبان نداشته است ۳

ای فخر کاینات بهشتی، به این کمال
چون قامت تو سرو خرامان نداشته است ۴

در جستجوی دل نرسیدم به منزلی
این کعبه هیچ غیر بیابان نداشته است ۵

هر سینه ای که همچو فلک داغدار نیست
در فکر خویش سر به گریبان نداشته است ۶

این خانمان خراب فلک زیر سفره اش
جز دل کباب [و] سینهٔ بریان نداشته است ۷

از داغ مهر او چه خبر دارد آن که او
چون آفتاب سینهٔ عریان نداشته است ۸

چون فکر پخته رای سعیدا ز نازکی
هرگز سری به صحبت خامان نداشته است ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - از راه دیده دل بر جانان رود رواست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - چشمش همین نه دین و دل از ما گرفته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.