این متن شعری است که احساسات عمیق عاشقانه و درد فراق را بیان میکند. شاعر از عشق و جدایی سخن میگوید و از درد دوری از معشوق و تأثیرات آن بر روح و روان خود مینالد. همچنین، او به انتقاد از کسانی میپردازد که بدون درک واقعی عشق، دیگران را سرزنش میکنند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم انتقادی و فلسفی موجود در متن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
و له فیالغزل
و ترانی من فرط وجدی اهیم ۱
ان لیل الوصال صبح مضییء
و نهار الفراق لیل بهیم ۲
و وداع النزیل خطب جزیل
و فراق الانیس داء الیم ۳
فتن العابدین صدر رخیم
آه لو کان فیه قلب رحیم ۴
یا وحیدالجمال نفسی وحید
یا عدیم المثال قلبی عدیم ۵
سلوتی عنکم احتمال بعید
وافتضاحی بکم ضلال قدیم ۶
معشر اللائمین من یضللالله
بعید بانه یستقیم ۷
اجهلتم بان نارجحیم
مع ذکرالحبیب روض نعیم ۸
کل من یدعی المحبة فیکم
ثم یخشی الملام فهو ملیم ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.