این متن شعری عاشقانه و غزلگونه است که در آن شاعر از عشق و علاقهی شدید خود به معشوق سخن میگوید. او از درد فراق، نگاه سرد معشوق، و عشق بیپاسخ خود شکایت میکند. شاعر همچنین از صبر و شکیبایی در برابر این عشق سخت و از دست دادن خود در این راه صحبت میکند. در نهایت، او از امید به رحمت خدا و بیان احساسات خود به دوستانش سخن میگوید.
متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و مفاهیم مانند درد فراق و عشق بیپاسخ نیاز به بلوغ عاطفی برای درک کامل دارند.
ایضا فی الغزل
اقدک ام غصن من البان لا ادری؟ ۱
تمیش ولم تحسن الی بنظرة
ملکت غنی لاتکبرن علی فقری ۲
اکاد اذا تمشی لدی تبخترا
اموت، و احیی ان مررت علی قبری ۳
تواریت عنی بالحجاب مغاضبا
و هل یتواری نور وجهک بالخدر؟ ۴
الم ترنی احدی یدی تبسطت
الیک، و اخری من یدی علی صدری؟ ۵
اتأمرنی بالصبر عنک جلادة
و عندی غرام یستطیل علی الصبر ۶
اباح دمی ثغر تبسم ضاحکا
عسی یرحم الله القتیل علی الثغر ۷
و رب صدیق لامنی فی وداده
الم یره یوما فیوضح لی عذری ۸
اسیرالهوی ان شت فاصرخ شکایة
و ان شئت فاصبر لافکاک عن الاسر ۹
و من شرب الخمر الذی اناذقته
الی غد حشر لایفیق من السکر ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.