خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و رنج خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که مشک سیاهش (نمادی از غم) با سمن (گل سفید) پوشیده شده و خون جگرش (اشک) از چشمانش جوشیده است. همچنین، از شیری که در کودکی نوشیده و اکنون از بناگوشش (گونه‌اش) می‌چکد، یاد می‌کند که می‌تواند نمادی از گذر زمان و از دست دادن innocence (معصومیت) باشد.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و غمگین است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و نمادین نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۲ - رباعی
تا مشک سیاه من سمن پوشیدست
خون جگرم به دیده برجوشیدست ۱
شیری که به کودکی لبم نوشیدست
اکنون ز بناگوشم بر زوشیدست ۲
خون جگرم به دیده برجوشیدست ۱
شیری که به کودکی لبم نوشیدست
اکنون ز بناگوشم بر زوشیدست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳ - رباعی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
