خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از لحظاتی عاشقانه و بزمی می‌گوید که دوستش او را به باده‌نوشی دعوت می‌کند و سپس با ناز ورق مهر را می‌گرداند. چشم شاعر به عارضی (گونه‌ای سرخ از می) دوخته شده و دستش به دامن دوست که با ناز می‌افشاند.
محتوا شامل اشارات به باده‌نوشی و روابط عاشقانه است که برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است نامناسب باشد.
شماره ۶۲ - دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
وانگه ورق مهر بگرداند به ناز ۱
چشم من و عارضی که افروخت به می
دست من و دامنی که افشاند به ناز ۲
وانگه ورق مهر بگرداند به ناز ۱
چشم من و عارضی که افروخت به می
دست من و دامنی که افشاند به ناز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱ - آنم که به پیمانه من ساقی دهر
گوهر بعدی:شماره ۶۳ - خوابی که بود نشان بخت فیروز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
