خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از دردها و رنج‌های زندگی خود می‌گوید و بیان می‌کند که ساقی روزگار به او تنها شراب تلخ و زهر نوشانده است. او از سعادت و نحوست می‌گذرد و اشاره می‌کند که ناهید (زهره) او را با نگاه‌های غم‌انگیز و مریخ (بهرام) با قهر و خشونت از پای درآورده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشاره به نمادهای نجومی مانند ناهید و مریخ ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۶۱ - آنم که به پیمانه من ساقی دهر
آنم که به پیمانه من ساقی دهر
ریزد همه درد و درد و تلخابه زهر ۱
بگذر ز سعادت و نحوست که مرا
ناهید به غمزه کشت و مریخ به قهر ۲
ریزد همه درد و درد و تلخابه زهر ۱
بگذر ز سعادت و نحوست که مرا
ناهید به غمزه کشت و مریخ به قهر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - شرطست که روی دل خراشم همه عمر
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - دی دوست به بزم باده ام خواند به ناز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
