خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مخاطب می‌خواهد از تردیدها و گمان‌ها دوری کند، به عشق و آشتی روی آورد، و از دنیای مادی و خودخواهی‌ها فاصله بگیرد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های عمیق، مخاطب را به سمت فنا در عشق و رهایی از خودپرستی دعوت می‌کند.

محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و مفاهیم نیاز به بلوغ فکری دارند.

مشاهده کامل

شماره ۲۰۳ - یقین عشق کن و از سر گمان برخیز

یقین عشق کن و از سر گمان برخیز
به آشتی بنشین یا به امتحان برخیز ۱

گل از تراوش شبنم به تست چشمک زن
ز رختخواب به لبهای می چکان برخیز ۲

به بزم غیر چه جویی لب کرشمه ستای
به دور باش تقاضای الامان برخیز ۳

چرا به سنگ و گیا پیچی ای زبانه طور
ز راه دیده به دل در رو و ز جان برخیز ۴

تو دودی ای گله کام و زبان نه در خور تست
به دل فرو شو و از مغز استخوان برخیز ۵

گر از کشاکش جا رفته ای خودی باقی ست
به ذوق آن که نباشی ازین میان برخیز ۶

فناست آن که بدان کین ز روزگار کشی
غبار گرد و ازین تیره خاکدان برخیز ۷

رقیب یافته تقریب رخ به پا سودن
ترا که گفت که از بزم سرگران برخیز؟ ۸

عیادت ست نه پرخاش تندخویی چیست؟
بیا و غمزده بنشین و لب گزان برخیز ۹

سبوچه ای دهمت هر سحر ز می غالب
خدای را ز سر کوچه مغان برخیز ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - با همه گمگشتگی خالی بود جایم هنوز
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - یارب ز جنون طرح غمی در نظرم ریز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.