شماره ۱۲۷ - نقابدار که آیین رهزنی دارد

نقابدار که آیین رهزنی دارد
جمال یوسفی و فر بهمنی دارد ۱

وفای غیر گرش دلنشین شده ست چه غم
خوشم ز دوست که با دوست دشمنی دارد ۲

چه ذوق رهروی آن را که خارخاری نیست
مرو به کعبه اگر راه ایمنی دارد ۳

به دلفریبی من گرم بحث و سود منست
نگاه تو به زبان تو همفنی دارد ۴

به باده گر بودم میل شاعرم نه فقیه
سخن چه ننگ ز آلوده دامنی دارد ۵

خوشم به بزم ز اکرام خویش و زین غافل
که می نمانده و ساقی فروتنی دارد ۶

نباشدش سخنی کش توان به کاغذ برد
برو که خواجه گهرهای معدنی دارد ۷

بیاورید، گر اینجا بود زباندانی
غریب شهر سخن های گفتنی دارد ۸

مبارکست رفیق ار چنین بود غالب
«ضیای نیر» ما چشم روشنی دارد ۹