شماره ۳۵ - راز خویت از بدآموز تو می جوییم ما

راز خویت از بدآموز تو می جوییم ما
از تو می گوییم گر با غیر می گوییم ما ۱

حشر مشتاقان همان بر صورت مژگان بود
مر ز خاک خویشتن چون سبزه می روییم ما ۲

راز عاشق از شکست رنگ رسوا می شود
با وجود سخت جانیها تنک روییم ما ۳

زین بهار آیین نگاهان بو که بپذیرد یکی
عمرها شد، رخ به خون دیده می شوییم ما ۴

آفتاب عالم سرگشتگی های خودیم
می رسد بوی تو از هر گل که می بوییم ما ۵

تا چه ها مجموعه لطف بهاران بوده ای
تا به زانو، سوده پای ما و می پوییم ما ۶

زحمت احباب نتوان داد غالب بیش از این
هر چه می گوییم بهر خویش می گوییم ما ۷