خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و وفاداری خود سخن میگوید و با استفاده از استعارههای زیبا مانند قند و شکر، عمق احساساتش را بیان میکند. او حاضر است برای اثبات عشقش حتی سوگند بخورد و رنجهای عشق را با جان و دل بپذیرد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی بیشتر نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و مفاهیم برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۴۹۲ - ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم
ما ز هر غم عشق تو چون قند خوریم
باور نکنی بیا که سوگند خوریم ۱
ای کان نمک بی شکر لعل تو چند
دندان بجگر نهیم و خون چند خوریم ۲
باور نکنی بیا که سوگند خوریم ۱
ای کان نمک بی شکر لعل تو چند
دندان بجگر نهیم و خون چند خوریم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۱ - ما با رخ یار آینه جم چکنیم
گوهر بعدی:شماره ۴۹۳ - من سوخته دل ز آتش تقدیرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.