خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از احساس شرمندگی و ناراحتی از وضعیت خود و جامعه نزد خدا و مردم سخن میگوید و سوال میکند که تا کی باید اینگونه باشد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶۴ - تا کی ز خمار می سرافکنده شویم
تا کی ز خمار می سرافکنده شویم
میریم بصد درد و دگر زنده شویم ۱
رسوای خلایقیم و از حق خجلیم
تا کی ز خدا و خلق شرمنده شویم ۲
میریم بصد درد و دگر زنده شویم ۱
رسوای خلایقیم و از حق خجلیم
تا کی ز خدا و خلق شرمنده شویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۳ - ما با می و مستی سر تقوی داریم
گوهر بعدی:شماره ۴۶۵ - تا چند بعالم مکرر نگریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.