خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از جدایی و جفای معشوق شکایت می‌کند و بیان می‌کند که در نهایت، معشوق از او دوری کرد و رنج‌های عشق به جایی رسید که دیگر قابل تحمل نبود.
متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی قدیمی ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۹۱ - آنمه بجفا ز ما برید آخر کار
آنمه بجفا ز ما برید آخر کار
دامن ز مصاحبت کشید آخر کار ۱
اهلی بفغان ز زخم تیغش نامد
تا کارد باستخوان رسید آخر کار ۲
دامن ز مصاحبت کشید آخر کار ۱
اهلی بفغان ز زخم تیغش نامد
تا کارد باستخوان رسید آخر کار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۰ - آمد سحری بخوابم آنشاخ شکر
گوهر بعدی:شماره ۳۹۲ - رویت چمن است صد گل آورده به بار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
