خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که اگر دل او به روی معشوق باز باشد، طعنههای بیاساس دیگران برایش اهمیتی ندارد. او بدن را خانهای موقتی برای جان میداند و پاره شدن جامه (تن) را برای جان بیضرر میشمارد.
مفاهیم عرفانی و انتزاعی موجود در متن برای درک و ارتباط نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۲۴۵ - گر سینه ما چاک ز نظاره بود
گر سینه ما چاک ز نظاره بود
ما را چه غم از طعنه بیکاره بود ۱
تن خانه عاریت بود در بر جان
جان را چه زیان ز جامه گر پاره بود ۲
ما را چه غم از طعنه بیکاره بود ۱
تن خانه عاریت بود در بر جان
جان را چه زیان ز جامه گر پاره بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - آنی که حسد مه از صفای تو برد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - مشتاق تو فردوس برین را چکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.