شماره ۲۴۴ - آنی که حسد مه از صفای تو برد

آنی که حسد مه از صفای تو برد
گل پیرهن صبر برای تو درد ۱

چون ذره که جوشد بهوا داری مهر
مرغ دل خلق در هوای تو پرد ۲