خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و درد دل خود می‌گوید، از روی زردش به دلیل دوری از معشوق و وعده‌های بی‌پایان او سخن می‌گوید. او معشوق را به کم‌حوصلگی و بی‌وفایی متهم می‌کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و بیشتر مناسب نوجوانان و بزرگسالان است. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری مانند 'گل روی' و 'غنچه پر درد' نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک دارد.
شماره ۲۰۶ - ای کز گل روی تو رخم زرد بود
ای کز گل روی تو رخم زرد بود
دل از دهنت چو غنچه پر درد بود ۱
بوسی دهنت نداد و صد وعده دهد
کم حوصله را زبان جوانمرد بود ۲
دل از دهنت چو غنچه پر درد بود ۱
بوسی دهنت نداد و صد وعده دهد
کم حوصله را زبان جوانمرد بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۵ - با همچو منی که همسخن خواهد بود
گوهر بعدی:شماره ۲۰۷ - چون یار برون از دل پر خون نشود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
