خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از تنهایی و نبود همدم مناسب شکایت می‌کند و به خاک راه (بی‌ارزشی خود) اشاره می‌کند که تنها یار اوست. همچنین، از دیگران می‌خواهد که برای تسکین دل خود به دنبال همراه نباشند، زیرا این آرزوها در نهایت با مرگ از بین می‌روند.
مفاهیم عمیق فلسفی مانند تنهایی، مرگ و ناامیدی در این شعر وجود دارد که درک آن‌ها برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، این موضوعات ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.
شماره ۲۰۵ - با همچو منی که همسخن خواهد بود
با همچو منی که همسخن خواهد بود
من خاک رهم که یار من خواهد بود ۱
اهلی مطلب پنبه داغ دل خویش
کاین پنبه نصیب در کفن خواهد بود ۲
من خاک رهم که یار من خواهد بود ۱
اهلی مطلب پنبه داغ دل خویش
کاین پنبه نصیب در کفن خواهد بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - رنگی که سرشگ من ز حسرت دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - ای کز گل روی تو رخم زرد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
