خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تفاوت‌های عشق حقیقی و ریاکاری در طاعت سخن می‌گوید و بیان می‌کند که طاعت او نه برای خدا، بلکه از روی ریا است و این خود گناهی دیگر محسوب می‌شود.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۱۳ - در مذهب عاشقان که رمزی دگرست
در مذهب عاشقان که رمزی دگرست
مشنو که چو من نامه سیاهی دگرست ۱
طاعت به ریا کنم نه از بهر خدا
فریاد که طاعتم گناهی دگرست ۲
مشنو که چو من نامه سیاهی دگرست ۱
طاعت به ریا کنم نه از بهر خدا
فریاد که طاعتم گناهی دگرست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - زینگونه که عمر من درویش گذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - باز آ که نماند بی توام تاب حیات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
