خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از گذر عمر خود با احساس پشیمانی و حسرت یاد می‌کند و بیان می‌کند که عمرش به بطالت گذشته است. او حتی از باقی‌مانده عمرش نیز ناامید است و گمان می‌کند که آن هم به هدر خواهد رفت.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره عمر و حسرت است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است.
شماره ۱۱۲ - زینگونه که عمر من درویش گذشت
زینگونه که عمر من درویش گذشت
ضایع همه عمر من کم و بیش گذشت ۱
این نیز که مانده گر منم صاحب عمر
ضایعتر از آن رود که از پیش گذشت ۲
ضایع همه عمر من کم و بیش گذشت ۱
این نیز که مانده گر منم صاحب عمر
ضایعتر از آن رود که از پیش گذشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - عمرم که بگفتگو درین خانه گذشت
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - در مذهب عاشقان که رمزی دگرست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
