غزل ۲۲ - ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد

ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد
هر روز بامدادت، ذوقی دگر بباشد ۱

بیخ مداومت را، روزی شجر بروید
شاخ مواظبت را، وقتی ثمر بباشد ۲

استاد کیمیا را، بسیار سیم باید
در خاک تیره کردن، تا آنکه زر بباشد ۳

بسیار صبر باید، تا آن طبیب دل را
در کوی دردمندان، روزی گذر بباشد ۴

عالم که عارفان را، گوید نظر بدوزید
گر یار ما ببیند، صاحبنظر بباشد ۵

زیرا که پادشاهی، چون بقعه‌ای بگیرد
بنیاد حکم اول، زیر و زبر بباشد ۶

دیوانه را که گویی، هشیار باش و عاقل
بیمست کز نصیحت، دیوانه‌تر بباشد ۷

بانگ سحر برآمد، درویش را خبر شد
رطلی گرانش در ده، تا بیخبر بباشد ۸

ساقی بیار جامی، مطرب بگوی چیزی
لب بر دهان نی نه، تا نی‌شکر بباشد ۹

امروز قول سعدی، شیرین نمی‌نماید
چون داستان شیرین، فردا سمر بباشد ۱۰