شماره ۱۲۹۲ - رفتی و کنار از من دیوانه گرفتی

رفتی و کنار از من دیوانه گرفتی
کردی سفر از چشم و بدل خانه گرفتی ۱

چون مهر نمودی و من از خویش بریدم
بد مهر شدی خوی به بیگانه گرفتی ۲

فریاد از این قصه که درد دل ما را
هرچند شنیدی همه افسانه گرفتی ۳

من مست خراباتم از آنشب که تو ایشوخ
مستان و غزلخوان ره میخانه گرفتی ۴

تا بر رخت از باده عرق دانه فشاند
بس مرغ دلی را که بدین دانه گرفتی ۵

زین شیوه خرابم که چو ساغر بتو دادم
دستم بگرفتی و چه یارانه گرفتی ۶

اهلی چو برون رفت ز کف گنج مرادت
جا بهر چه در عالم ویرانه گرفتی ۷