خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که به زیبایی‌های عشق و وصال معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که عشق، حتی اگر همراه با رنج باشد، شیرین و رضایت‌بخش است. شاعر از زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر عاشق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که رسیدن به وصال نیازمند بخت بلند است و نه فقط عقل و فصاحت. همچنین، طعن و سخنان رقیبان را بی‌اثر و نابودکننده توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن نیازمند بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۲۴۷ - اگر چه عشق نکویان جراحتست همه
اگر چه عشق نکویان جراحتست همه
جراحتست که در سینه راحتست همه ۱
وصال گل طلبی بخت باید ای بلبل
مگو که کار بعقل و فصاحتست همه ۲
قدت نه سرو که ناز و کرشمه است تمام
رخت نه ماه که حسن و ملاحتست همه ۳
چه عارضست و چه حسنست این تعالی الله
چو صبح اهل سعادت صباحتست همه ۴
زبان طعن رقیبان بسوخت اهلی را
هلاک مردن جسم و جراختست همه ۵
جراحتست که در سینه راحتست همه ۱
وصال گل طلبی بخت باید ای بلبل
مگو که کار بعقل و فصاحتست همه ۲
قدت نه سرو که ناز و کرشمه است تمام
رخت نه ماه که حسن و ملاحتست همه ۳
چه عارضست و چه حسنست این تعالی الله
چو صبح اهل سعادت صباحتست همه ۴
زبان طعن رقیبان بسوخت اهلی را
هلاک مردن جسم و جراختست همه ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴۶ - چون شمع دل از داغ تو افروختنش به
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴۸ - تو ببزم عیش و نبود ره من در آن میانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
