خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غمگین، از عشق نافرجام و درد فراق می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند آهوی رمیده، خارهای دل، و تیشه‌ی فرهاد، احساسات خود را بیان می‌کند. او از بی‌توجهی معشوق و تحمل درد عشق سخن می‌گوید و در نهایت، تحمل خود را ستایش می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۲۱۷ - دلش رمیده شد آهو ز چین کاکل او
دلش رمیده شد آهو ز چین کاکل او
نهاده رو ببیابان ببوی سنبل او ۱
ز خار خار دلم داغ حسرتست بدست
کسیکه خار نشاند همین بود گل او ۲
صدای تیشه فرهاد ذوق عشق دهد
نه صوت صحبت پرویز و بانگ غلغل او ۳
چرا بهم نزند چشم پیش او نرگس
اگرنه خیره شدش دیده در تامل او ۴
بجای سوزن عیسی بچشم من خارست
گذشته پایه ترک من از توکل او ۵
طبیب من چو مسیحا بمرده جان بخشد
بلاست این که مرا میکشد تغافل او ۶
بسوخت اهلی و از داغ عشق ناله نکرد
صد آفرین خدا باد بر تحمل او ۷
نهاده رو ببیابان ببوی سنبل او ۱
ز خار خار دلم داغ حسرتست بدست
کسیکه خار نشاند همین بود گل او ۲
صدای تیشه فرهاد ذوق عشق دهد
نه صوت صحبت پرویز و بانگ غلغل او ۳
چرا بهم نزند چشم پیش او نرگس
اگرنه خیره شدش دیده در تامل او ۴
بجای سوزن عیسی بچشم من خارست
گذشته پایه ترک من از توکل او ۵
طبیب من چو مسیحا بمرده جان بخشد
بلاست این که مرا میکشد تغافل او ۶
بسوخت اهلی و از داغ عشق ناله نکرد
صد آفرین خدا باد بر تحمل او ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۶ - نازکتر از گل است بسی طبع و خوی تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۸ - همچو رخسار تو در عالم گلی بیخار کو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
