خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و رنج‌های پنهان خود می‌گوید، خود را با پروانه و لاله مقایسه می‌کند و از سوختن و خونین بودن جگرش سخن می‌گوید. او با وجود نداشتن ثروت، خود را صاحب نظر می‌داند و از زندگی در گوشه میخانه و مستی یاد می‌کند. در پایان، با تأکید بر ارزش خود، از کشتن خویش به جای دیگران سخن می‌گوید.
مفاهیم عمیق عاشقانه، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند سوختن و خونین بودن جگر، و اشاره به مستی و زندگی در میخانه ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا دشوار باشد.
شماره ۹۷۴ - من سوخته خال و خط سیمبرانم
من سوخته خال و خط سیمبرانم
پروانه شمع رخ زیبا پسرانم ۱
شرح غم پنهان چه دهم زانکه چو لاله
پیداست که از وادی خونین جگرانم ۲
دارم نظر پاک اگر هیچ ندارم
غافل مشو از من که ز صاحب نظرانم ۳
این سلطنت و ملک مرا بس که همه عمر
در گوشه میخانه بمستی گذرانم ۴
اهلی اگر آنمه دگران را کشد از ناز
خود را بکشم من که نه کم از دگرانم ۵
پروانه شمع رخ زیبا پسرانم ۱
شرح غم پنهان چه دهم زانکه چو لاله
پیداست که از وادی خونین جگرانم ۲
دارم نظر پاک اگر هیچ ندارم
غافل مشو از من که ز صاحب نظرانم ۳
این سلطنت و ملک مرا بس که همه عمر
در گوشه میخانه بمستی گذرانم ۴
اهلی اگر آنمه دگران را کشد از ناز
خود را بکشم من که نه کم از دگرانم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۳ - ماییم که در دیر خرابات مقیمیم
گوهر بعدی:شماره ۹۷۵ - نه چنان بگرد کویت من ناصبور گردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
